Yönetim danışmanları, strateji danışmanları veya marka danışmanları deyince, aklımıza hep ismi bilindik yabancı danışmanlar gelir.
Bu hafta Türkiye değerli bir danışmanını kaybetti; Arman Kırım hoca sessizce aramızdan ayrıldı. 2007′de hastalığını öğrendiği gün beraberdik. O günkü endişesi hala gözümün önünde, nur içinde yatsın…
Danışmanlık aslında bir bakıma da teknik direktörlük işine benzer; bir vizyon çizip takımı o doğrultuda gitmeye ikna etmeye çalışılır ve yolda ekibe destek olurlar.
Bugün, bizden Şota’yı saymazsak, Türkiye süper liginde yabancı hoca kalmadı. Frank Rijkaard, Bernd Schuster gibi dünyaca kanıtlanmış başarılı teknik direktörlerle başlanan sezonda, neden yabancı teknik direktörler başarılı olamadı?
Sizce yabancı danışmanlar mı yoksa Türkler mi, Türk şirketlerinde başarıyı daha çok yakalayabilir?
- Sabah Spor’da manşet; “Ne varsa yerlide var”
Futbol’da takım yönetimi, şirket yönetimine bir analoji olabilir mi?
- Bence olabilir.
Yabancı danışmanlar her ne kadar daha donanımlı olsa bile (ki çoğu zaman bunun tersi de olabiliyor), Türk danışmanlarının şirketlere verebileceği daha çok katkı olabilir.
Kısadan hisse; Türk danışmanlarımızın değerini bilelim, onlar ile şirketlerimizin değerini arttırmak için kazan-kazan ilişkiler içerisine girmeye gayret gösterlim.
Bu noktada tekrardan Arman Hoca’ya yaptıkları için hep beraber son bir teşekkür edelim.

İlgili yazı bulunamamıştır. Bu yazı tam bir orjinal ;)