Ülkemizde genelde iPad aplikasyonu yaparken doğru seçimler yapılmıyor.

Birçok Türk iPad aplikasyonunu heyecan ile yükledikten sonra, hayal kırıklığı yaşıyorum.

Bu konuda uzun zamandır birşeyler yazmak istiyordum. Bugün Dipnot.tv nin iPad aplikasyonunu gördüğümde duramadım, bunları yazayım dedim.
İlk önce tebrikler, Dipnot.tv gerçekten bu projeye zaman ve emeği yoğunca koymuş ve iyi bir örnek olmak için çaba göstermiş. Yapan ekipleri bu açıdan belki de tebrik etmek lazım.
Ama gelelim bu aplikasyonun geleceğine; hızla ciddi bir değişime gidilmezse bu iPad applikasyonun dipnot.tv’ye ne okuyucu açısından ne de imaj açısından bir katkısı olmayacaktır.

Dipnot.tv iPad applikasyonunun güzel yönleri ağır basıyor olsa da, eksik tarafları aplikasyonun tutulmasına engel olacak noktada (hatta maalesef kötü anılmasına bile sebep olabilecek durumda).

Kısaca aşağıda dipnot.tv bazında değerlendirmelerimi paylaşıyorum, fakat aslında baktığımızda eksik yönler neredeyse Türkiye’de yapılan tüm ipad aplikasyonlarında önümüze çıkıyor.

Güzel yönler:

• İçerikler (content)
• Tasarımlar & kullanılan görseller
• Video ve ses formatında paylaşımlar
• Hoş bir arayüz

Eksik Yönler:

• Social paylaşımı olmayan bir içerik modeli kalmadı
• Artık dergi yükletme yok, ayrıca 256MB size’lar normal ve yüklenir gibi değil (tüm videolar baştan yükleniyor sanırım)
• Trendler text bazlı içerikten yana (“copy/paste” ve “share” mümkün olmalı), resim bazlı değil

Fazıl Say’ın “Arabesk Yavşaklığı” üzerinde ciddi bir sıkıntısı var; kendisi kalitesiz, içi sulandırılmış ve maalesef populasyonun %99′unun rağbet gösterdiği müziklerden duyduğu rahatsızlığı biraz da sinirli bir şekilde argo bir terimle tanımladı. Kendisinin uzun seneler müzik konusunda dünyanın en üst düzeyinde yaptığı çalışmalar ve tecrübeler karşısında toplumun kolaycılığa kaçıp, kendi söylemiyle “yavşaklaşmasından” duyduğu sıkıntıyı paylaşmaya çalışıyordu. Bu kolaycılığı  doğru bulmuyordu ve bunun karşısında farkındalığı yaratmaya çalışıyordu.

Ben aslında rahatsız insanları severim, hatta rahatsızlığı bana strateji ve pazarlama konularında yaşadığım rahatsızlığı açıklayabilmem açısından yol gösterici oldu. Strateji konusu (özellikle de pazarlama stratejileri’nde) ülkemizde o kadar sulandırılmış ve teknik açıdan yanlış şekilde ele alınmakta ki…

Gerçekten birçok şirketin kolaya kaçarak, sulandırılmış şekilde stratejiler belirlemesi ve pazarlama yapmaya çalışması beni de ciddi şekilde rahatsız ediyor. Tüm pazarlama servisleri şirketlerinde, ajanslarda, marka yönetimlerinde bu sulandırılmışlığı, pazarlama stratejilerine yalnızca yüzeysel dokunmayı görebiliyorum ve çok rahatsız oluyorum. Aynı Fazıl Say’ın müzik örneğinde olduğu gibi maalesef genelde marka yönetimlerine bu sulandırılmış, kalitesiz stratejiler daha rahatlıkla ve çoklukla satılabiliyor. Ama işi doğru ve Fazıl Say gibi ciddi bir eğitim ve tecrübeyle yapmaya kalkılınca da ülkemizde pek alıcı çıkmayabiliyor.

Fazıl Say yine bu noktaya Bertrand Russell’dan çok güzel bir sözle deyindi, yazımı bununla noktalamak istiyorum;

“Birşey yanlışsa, milyonlarca kişi o yanlışı savunsa da, o yine de yanlıştır”

1) Hayatta bir daha hiç bir telefonu Akbank Wings kartıyla alma, Garanti Shop&Miles ile almış olsaydım telefonumu; şu anda çalınmaya karşı sigortalı olacaktı, gerçekten burada faka basmışım L (Ben de dahil, Garanti madurlarına duyrulur)

2) Telefonu aldığın anda IMEI numarasını sağlam bir yere kopyala

iyi ki bunu yapmıştım, çünkü telefonum daha ilk haftadan çalındı

3) iPhone’u (ve diğer “smart phone”ları) şifresiz kullanma

twitter, facebook, mail v.b. hesaplarımdan garip şeyler gelirse şaşırmayın, ben değilim L

4) Hemen telefonu operatöründen kapattır (bunu yaptım en azından)

5) Karakola IMEI numarasıyla hemen tutanak tuttur.

Burası en acılı bölüm. Aslında IMEI ile telefon anında bulunabilecekken, süreç şöyle işliyormuş, karakol tutulan tutanağı zaman bulursa (sözde bir-kaç güne) savcılığa yolluyormuş. Savcılıkta dosya sıkışıklığı varmış ve operatörlere bu bilginin ne zaman yollanacağı belirsizmiş (Hatta bazen 3 ayı bulabiliyormuş). Ben bari süreci takip edeyim diye dosya numarası istediğimde karakol bir numara veremeyeceğini, hatta tuttuğu tutanağın bir kopyasını bile kurallar gereği benimle paylaşamayacağını söyledi (bu bilgi doğru ve yasal mıydı onu çözemedim?). Sürecin böyle yavaş işlemesi de telefonun ikinci elde satılabilmesini sağlıyor, gerçekten acıklı bir Türkiye gerçeği de buradan çıktı. (Bu arada savcılığa direk de başvurulabiliyormuş)

6) Bilgi Teknolojileri ve İletişimi Kurumu’na 0312 232 2323 nolu telefondan ulaşıp, IMEI ile çalıntı ihbarı yapıyorsunuz. 1-2 gün içerisinde (umarım) telefonda verilen bilgilerin ilgili GSM İşletmecisi tarafından doğrulanmasından sonra cihaz sorgulamada, çalıntı cihaz durumuna dönüşerek cihazın haberleşmeye kapatılması işlemi gerçekleşiyor. http://www.mckstk.gov.tr/node/18

Sayın Başbakanım,

Artık bu gereksiz yasağın kalmasında aktif rol almanızı istiyorum. Bu yazımda yasağın gereksizliğinin sebeplerine girmek istemiyorum, çünkü bunlar basında detaylıca işlendi. Asıl odaklanmak istediğim, bu konunun Türkiye’ye zararı.

Bu yasağın ülkemize zararını üç ana başlıkta toplayabiliriz;

1) Türkiye Markası, Ülke İtibarımız, ve Turizm Sektörümüz

Youtube yasağı yüzünden ülkemizin itibarı zedeleniyor ve birçok yatırımla iyileştirmeye çalıştığımız Türkiye markası; anti-demokrat, insan hakları karşıtı bir algıya doğru kayıyor. İddia ediyorum ki, YouTube yasağı batılı ülkelerdeki gençlerin üzerinde “Midnight Express” filminin Türkiye’nin imajının üzerinde bıraktığı hasarından çok daha büyük bir etki bırakıyor. Ayrıca, bu imaj probleminin, turizme etkisinin turizm sektör dernekleri tarafından incelenerek, buradaki zararın sayılara dökülmesinde fayda görüyorum. Gönül isterdi ki turizm sektöründekiler, ve özellikle de Türkiye tanıtımı adına çalışmalar yapan ekipler, bu konularda sizi daha iyi aydınlatabilseydi.

2) Bilgi Çağı ve Eğitim politikalarımız

Bilgi çağında dünyanın  en zengin bilgi kaynağına ulaşımı zorlaştırmanın, hiç bir affedilir durumu yok. İsterseniz YouTube’un %95 eğlence amaçlı olarak kullanıldığını iddia edin, ama geri kalan bir bölüm var ki; o genclerimizin dünya çapında gelişmesinde, büyük ve küçük şirketlerimizin dünya arenasında daha rekabetsel olabilmelerinde ciddi fayda sağlıyor. Unutmayın ki bilgi çağında eğitimin en önemli kriterlerinden biri; gerekli bilgiye en kısa zamanda ulaşabilmek. YouTube’u yasakladıktan sonra eğitim yatırımlarımız ve politikalarımızdan bahsetmek biraz yavan kalıyor. Gönül isterdi ki eğitim sektörü dernekleri ve ileri gelenleri bu konularda sizi daha iyi aydınlatabilselerdi.

3) Marka Oluşturma ve Pazarlama Sektörümüz

Bu topraklardan bir marka çıkar mı? Youtube’u kısıtlayarak, çıkması bayağı zor. Marka yaratmak açısından zaten sizin de bildiğiniz gibi birçok yapısal eksikliklerimiz var. Ama bir de bunların üzerine, pazarlama ve marka yaratma konusunda en önemli araçlardan biri olan, pazarlama iletişiminin en yoğun şekilde yapıldığı mecralardan birinden Türk şirketlerini, hem de rakiplerimiz tarafından değil, kendi kararımızla mahrum etmek, iş dünyamız açısından çok acı bir karar. Markalarımız zaten geride oldukları yarışta, artık diğer ülke markalarıyla dezavantajlı bir şekilde savaş vermek zorundalar. Pazarlamada hızla ilerlemeleri gereken yolda, yol tıkalı olduğu için, atı alanın Üsküdar’ı geçmesini, elleri kolları bağlı seyretmek zorundalar.

Sektörde; “Youtube o kadar da önemli mi? Daha bir çok site var, hatta Vimeo gibi özellikleri daha da gelişmiş siteler var, buralarda da proje geliştirilebilir” diyebilenler olabiliyor. Fakat konu, pazarlama açısından pek de öğle değil. Videoların izlenebilirliği açısından dünyanın en büyük komünitesine sahip YouTube’un dışında geliştirilen projeler, ulaşılma, dolayısıyla da interaktif iletişim dediğimiz noktalarda maalesef diğerleri ile aynı şanslara sahip olamıyorlar. Gönül ister di ki pazarlama sektöründekiler bu konularda sizi daha iyi aydınlatabilseydi.

Evet siz de söylüyorsunuz, YouTube’a Türkiye’den rahatlıkla birçok kişi girebilmekte, ama inanın doğru çözüm bu değil. Evet bir bölümümüzün girmesi, hiç girilmemesinden daha iyi, ama yukarıda bahsettiğim sorunlar hala geçerli ve hala ülkemize ciddi zarar vermekte. Bu sorunları yaşayan sektörlerin sizi doğru şekilde yönlendirememesinde, sektörlerde bu konularda olan bilgi eksikliğinin de önemli rol aldığına inanıyorum. Maalesef, yeni gelişen bu teknolojilerin sektör önde gelenleri tarafından hızla stratejik açıdan anlaşılması ve buradaki zararların onlar tarafından da net görülebilmesi pek mümkün olabilecek birşey değil.

O yüzden bu satırları yazmamın gerektiğini düşündüm. Burada hızlıca özetlemeye çalıştığım konularda derinine de bilgi vermeye ve zararı sayılarla ve daha detaylı anlatmaya hazırım.

İlginizi alabildiysem bu yazıyla, bana ayırdığınız zaman için teşekkür ederim.

Mehmet Subaşı

Ne büyük bir ironi, “Cebit - 15 yaşından küçükler giremez”.

Cebit-15years

 Buna yazacak pek bir şey bulamıyorum.

Böyle bir kurum için marka değeri düşünüldüğünde, hatta “seyahat sektörü” olarak webe olan ihtiyaçlarını düşündüğümde pek anlam veremediğim bir durum. Birisi aydınlatırsa sevinirim.

“Ama bugünden sonra, özellikle bu deneyimime firma tarafından verilen cevaptan sonra bir daha buradan alışveriş yapmayı düşünmüyorum. Ne zaman iddia ettikleriyle yaptıkları birbiriyle uyumlu olur, o zaman düşünürüm belki. Burada sorun sadece Seyidoğlu değil. Bunu birçok firma yapıyor. Kimse de hakkını aramadığı için bir şekilde durumu kabulleniyor. Ama unutmayın ki, bu firmalara kaliteli ve farklı olduklarını İddia ettikleri için biz bilinçli tüketiciler daha fazla para ödüyoruz. Ve ödediğimiz paranın hakkını da sonuna kadar aramalıyız. Bana göre bu yaşadığım olayda Seyidoğlu, o ürünü yaktıysa, kuruttuysa, çöpe atacak, satışa sunmayacaktı. Çünkü vaadleri standart bir lezzet sunmak olan bu ve bunun gibi firmaların, böyle ucuz ve sağlıksız yolları kullanarak, binbir zahmetle edindikleri müşterilerini kaybetmelerine sevineceklerini hiç sanmıyorum.”

Konuyla biraz alakasız bir yorum da paylaşmak istiyorum. Yazıda bahsedilen Seyidoğlu sitesine bir bakayım dedim. Ve karşıma çıkan site hiç de kaliteyi ve markayı yansıtan bir site değildi (evet, maalesef ortalaması çok düşük olan Türk orta ölçek şirketleri arasında belki eli yüzü düzgünce bir site diye adlandırılabilir).
Fakat bu siteye girince zaten bu şirketin pek de kalite vaatlerinin arkasında duramayacağı belli oluyor. Bence bu yöntem birçok şirket için de güzel bir analiz sağlıyor. Düzgün çalışamayan kaliteyi yakalamayan, süreçlerini oturtamayan birçok şirketin web sitesinde de bunun izlerini görebiliyoruz.

Kısacası; “Aynası Web Sitesidir Şirketin”